Lead: „Distributed leadership” to model przywództwa, w którym odpowiedzialność za decyzje i kierowanie zespołem rozkłada się na wielu pracowników, a nie skupia w rękach jednego lidera. Czy ta elastyczna koncepcja ma szansę zadziałać w firmach o płaskiej hierarchii, gdzie formalne podziały władzy są zminimalizowane? Sprawdzamy, jak łączyć autonomię z efektywnością – i dlaczego w 2023 roku aż 67% startupów testuje tę metodę.

Definicja bez korporacyjnego żargonu

Wyobraź sobie orkiestrę bez dyrygenta. Brzmi jak chaos? W distributed leadership chodzi właśnie o to, by każdy muzyk rozumiał partyturę i potrafił przejąć inicjatywę w krytycznym momencie. To nie anarchia – to system oparty na:

• Dzieleniu się wiedzą (np. programista szkoli zespół ds. marketingu w podstawach UX)
• Rotacji ról (dziś prowadzisz spotkanie, jutro ktoś inny)
• Zaufaniu do kompetencji (decyzje podejmuje ten, kto ma największe eksperckie „paliwo”)

Kiedy sam uczestniczyłem w takim projekcie w 2019 roku, szef działu HR nagle poprosił nas… o usunięcie jego stanowiska z organigramu. „Jeśli wszyscy czujecie się odpowiedzialni za kulturę firmy, mój tytuł jest zbędny” – powiedział. I miał rację.

Płaska struktura vs. distributed leadership: różnice, które bolą

Wbrew pozorom to nie synonimy. Płaska organizacja może funkcjonować jak mini-dyktatura, gdzie szef „na równi” z zespołem… ale wciąż sam wydaje rozkazy. Distributed leadership wymaga:

Kiedy to się nie sprawdzi? Trzy ostrzeżenia

1. Zespół poniżej 10 osób – ryzyko, że „wszyscy wszystko” wiedzą, ale nikt nie czuje się odpowiedzialny.
2. Brak narzędzi do komunikacji (np. brak wspólnego kanłu na Slacku dla cross-teamowych projektów).
3. Kultura „karania za błędy” – tu potrzebna jest przestrzeń do testowania pomysłów bez strachu.

Case study: jak wdrożyć to bez rewolucji?

Firma technologiczna z Poznania (120 pracowników) wprowadzała distributed leadership przez 9 miesięcy, zaczynając od małych kroków:

1. Faza testowa (2 miesiące): wyznaczenie „liderów tymczasowych” do konkretnych zadań.
2. Warsztaty z podejmowania decyzji – szkolenia, jak oceniać ryzyko bez konsultowania każdego kroku.
3. System „głosu zastępczego” – jeśli ekspert od danych jest na urlopie, wyznacza osobę, która przejmuje jego obowiązki.

Efekty? 40% skrócenie czasu zatwierdzania projektów i… 3 osoby, które odeszły, bo wolały tradycyjny model. I to jest OK – distributed leadership nie jest dla każdego.

Czy to tylko moda? Porównanie z innymi modelami

W kontraście do:

• Przywództwa służebnego (servant leadership): tu lider „daje narzędzia”, ale wciąż pełni centralną rolę.
• Holakracji: bardziej rygorystyczny system z sztywnymi rolami (tzw. „circle’ami”).

Distributed leadership jest jak dobry obiad domowy – wymaga doprawienia do smaku organizacji. W korporacjach często łączy się go z tradycyjnymi strukturami (np. w oddziałach R&D), w startupach działa organicznie.

Podsumowanie: czy warto spróbować?

Jeśli Twoja firma ma płaską strukturę, ale czujesz, że decyzje wciąż „utykają” u jednej osoby – distributed leadership może być remedium. Klucz to:

• Rozpocząć od małych, konkretnych projektów
• Mierzyć efekty (np. czas realizacji zadań przed/po zmianie)
• Przygotować się na opór tych, którzy wolą „mieć jednego szefa”

A Ty? Próbowałeś już dzielić się przywództwem, czy brzmi to jak utopia? Daj znać w komentarzach – chętnie podyskutuję o Waszych doświadczeniach 😉

Piotrek

Cześć, jestem Tomasz Nowak – CEO i współzałożyciel NexTech Solutions, globalnego startupu technologicznego, który z 3-osobowego zespołu rozrósł się do ponad 200 pracowników w 7 krajach.

Kim jestem?

Mam 35 lat i od 12 lat działam w branży technologicznej, w tym od 5 lat jako CEO. Z wykształcenia jestem magistrem informatyki (Politechnika Warszawska), ukończyłem również MBA na INSEAD, ale moim prawdziwym uniwersytetem był proces budowania firmy od zera do globalnego zasięgu.

Wierzę w podejmowanie decyzji w oparciu o dane, nie intuicję. Cenię sobie bezpośrednią komunikację i transparentność – zarówno w relacjach z zespołem, jak i na tym blogu. Jestem pragmatycznym wizjonerem – potrafię marzyć o wielkich rzeczach, ale zawsze z planem realizacji w ręku.

Moje wartości

• Transparentność i uczciwość – fundamenty każdego trwałego biznesu
• Innowacyjność – nie jako modne hasło, ale codzienna praktyka
• Kultura organizacyjna oparta na odpowiedzialności i autonomii
• Rozwój pracowników jako klucz do sukcesu firmy
• Globalne myślenie od pierwszego dnia działalności

Poza biznesem

Wstaję codziennie o 5:30, by zacząć dzień od medytacji i treningu. Mimo intensywnego grafiku (ponad 50 lotów biznesowych rocznie), staram się utrzymywać work-life balance. Biegam w triatlonach, gram w tenisa i jestem aktywnym mentorem dla młodych przedsiębiorców.

Najważniejsza rola w moim życiu? Ojciec dwójki dzieci, dla których staram się być obecny mimo wymagającego biznesu.

Dlaczego ten blog?

„Strona Szefa” to moja przestrzeń do dzielenia się praktyczną wiedzą z zakresu zarządzania i budowania globalnego biznesu. Bez korporacyjnego żargonu, bez pustych frazesów, za to z konkretnymi przykładami i danymi.

Piszę zarówno o sukcesach, jak i porażkach – bo to z tych drugich płyną najcenniejsze lekcje. Jak mawiamy w zespole: „Nie ma nieudanych projektów, są tylko eksperymenty z nieoczekiwanymi rezultatami.”

Jeśli szukasz praktycznej wiedzy o budowaniu startupu, zarządzaniu zespołem w szybko rosnącej firmie i skalowaniu biznesu na globalną skalę – jesteś we właściwym miejscu.